keyvisual



Startpagina
Nieuws
Speciale acties
BLOGBOEK 2010
Over Duchenne
Over ons
Davey special!
SPONSORS
Naar BIKELANE
Foto's & filmpjes
Team blogjes
Tips en links
SPONSOR WORDEN?
Gastenboek
Contact



 

Team blogjes

Hieronder staan de ervaringen van Team Davey. Wij gebruiken deze pagina
voor persoonlijke belevenissen, zodat je op de hoogte kunt blijven van
al onze bokkensprongen en andere buitennissigheden!


Gepost door Alfred op 01-09-2010 om 10.12 uur:

Supertraining in Zuid-Limburg

Het afgelopen weekend ben ik samen met Jeroen Hoek (Team Rio voor Roman) afgezakt naar Zuid-Limburg. Epen om precies te zijn. Uiteraard kamperen en wel op een camping die pal aan de Vijlen-route ligt.
We zijn op vrijdag vertrokken en nadat we de tent hadden opgezet, zijn we gelijk een rondje gaan knallen. Mazzel met het weer, want droog, maar aan het einde van de rit toch lekker van top tot teen onder de bagger.
Fijn gedouched, daarna prima instant-voer en na een biertje de slaapzak in.
Op zaterdag hebben we drie routes (Vijlen, Mechelen en Gulpen) aan elkaar geknoopt. Dat leverde een totaal op van 75 kilometer. Forse kilometers met flinke steile bulten en zeer technische afdalingen. Tussen de buien doorgefietst en één keertje een half uur moeten schuilen. Wederom twee moddermannetjes bij terugkomst.
Zondag zijn we nog iets verder afgezakt. Theux in de Ardennen. Heftig parcours en daarmee een zeer goede voorbereiding op wat ons over een kleine twee weken te wachten staat. Ook nu zagen we er aan het einde van de rit uit als twee zeer goed gecamoufleerde ventjes. Heerlijk!

reageren? klik hier!


Gepost door Alfred op 18-07-2010 om 23.11 uur:

Toch een beetje Danny pesten...

Bloed kruipt waar het niet gaan kan en dus heb ik mezelf vandaag ingeschreven voor het NK-mountainbiken in Zoetermeer. Danny en René waren er ook...
Danny ging van start met nummer 25 en een bijbehorende startplaats. Hij eindigde op een 33ste plaats, proficiat. Maar we willen toch een klein beetje pesten en daarom het volgende...
René (u weet wel) met startnummer 99 en kwam over de streep als nummer 55 en Alfred met rugnummer 98 kwam als nummer 51 over de einddtreep. Allebei flink wat plaatsen naar voren opgeschoven, terwijl onze Danny acht plaatsen is gezakt vanaf het startschot. Rondetijden zijn (nu nog?) niet bekend, maar ik vind de prestatie van mij en René super....

Klik hier voor de uitslag en rondetijden...

reageren? klik hier!












Gepost door Alfred op 19-05-2010 om 10.09 uur:

Bikepark Willingen... feest!

Afgelopen weekend heerlijk wezen knallen en buffelen in het Sauerland. Supertrails, redelijk weer en bovendien in goed gezelschap... vijf mannen/jongens, vijf fietsen en een gebied met 1700 kilometer mountainbiketrail...
De bedoelde barbecue werd geskipt, want het was best frips en tjillie, dus toch maar een Gaststätte bezocht en daar een hapje gegeten. Zaterdagochtend klaar voor de start, een mooi parcours uitgezocht en begonnen aan een tochtje van 56 km. met daarin een kleine 2000 klim-hoogtemeters. Pittig, fors, afzien. Het landschap is weliswaar minder grillig dan de Ardennen, maar de zwaartekracht werkt er genau das gleiche. De grote voortrekkersrol was weggelegd voor Tim, op de voet gevolgd door Arthur. Daar kon ik redelijk niet bijblijven en ergens achter mij zaten dan telkens Wilte en Bartel. Kortom, wel niveauverschillen, maar een prima rit.
Op de zondag nog een routetje om het af te leren. 600 klim-hoogtemeters, 20 kilometer in afstand. Heule gave route, want eigenlijk werd onmiddelijk geklommen en daarna mochten we genieten van heerlijk uitgesmeerde afdalingen. Het einde van de route ging over een echt parcours van het Bikepark; 200 meter afdalen, hard, mooie kombochten en links en rechts vlogen de echte downhillers ons voorbij. Maar wat een pret. Wij komen terug!

reageren? klik hier!
 












Gepost door Alfred op 06-04-2010 om 01.34 uur:

Paaseitjes platrijden!

Om tien voor twaalf stap ik bezakt en bepakt in m'n autootje, helemaal klaar voor de rit en race naar en in Nieuwkuijk. Keurig op tijd daar voor het ophalen van mijn stuurbord. Prettige stress in de inschrijftent, nummer 128! Iets daarna arriveren ook Danny en Jennifer en Danny kreeg stuurbord 120, wat hem een iets betere startpositie oplevert.
Rond kwart over twee beginnen we een beetje met warmdraaien. In de wedstrijd voor ons zie ik iemand bij de drop-off heel hard op zijn plaat gaan. Modder, regen, glad! Dat ga ik dus niet doen, niks riskeren, amehoela...
Om drie uur het startschot voor de funklasse, vol erin en erop zonder parcoursverkenning...
Alle bikers zitten als een kluwen op elkaar geplakt en Danny passeer ik al na 300 meter, dat begint goed. Als een stroperig peloton wurmen we ons door de eerste ronde. Pas aan het einde daarvan begint het kaf zich van het koren te scheiden. Danny zie ik niet meer en die heb ik dus in de pocket! Nu is het slechts nog een kwestie van doorbuffelen in dit tempo. Makkelijker gezegd dan gedaan. Het parcours bestaat op veel plaatsen uit tonnen gesmolten paaseitjes, spekglad en hier en daar bijna geen doorkomen aan.
Technisch kan ik het wel, maar de bandjes die erom liggen zijn niet de goede. In de paaseitjesstront glijd ik werkelijk alle kanten op, behalve de goede. Afdalingen zijn link, dus voetjes aan de vloer, maar dat maak ik weer goed in technisch lastige klimmetjes.
Aan het einde van ronde twee zie ik bij de vele lusjes Danny dichterbij komen. Shit! Doorpezen. In ronde drie komt hij in het wiel, sterker, hij komt langs zij. Aanhaken en vastbijten. Het lukt maar half. Net waar een stukje asfalt eindigt sprint Danny iemand voorbij. Ik kom niet mee en moet loslaten. Nog wel de kracht maar niet de mogelijkheid om in te halen en aan te pikken. Het gat wordt groter. Moed drijft af naar de schoenen. Wel een tijdige doorkomst voor de vierde en laatste ronde. Buffelen, bikkelen, pezen. Het is niet genoeg...
Ik finish uiteindelijk zes plaatsen achter Danny. Het doel was Danny pesten, maar pindakaas, hoogmoed komt voor de val.
Desalniettemin een aardige eindstand. Bijna 150 bikers aan de start, waarvan ruim negentig doormogen voor het vierde en laatste rondje. Mijn eindnotering op plaats 48 stemt mij tevreden. Niet slecht.
En wat Danny betreft, er zullen kansen volgen...

reageren? klik hier!




 Gepost door Alfred op 19-03-2010 om 10.51 uur:

 

Zon, Zomer, Zoetermeer...

Gisteren voor de derde keer op zoek gegaan naar de nieuwe atb-route tussen Leiden en Zoetermeer. Een werkelijk prachtige dag, zo goed als hoogzomer. Gelukkig in de juiste kleding gestoken, want met losse mouw- en beenstukken. Ik was Leiden nog niet uit, of ik had ze al omlaag geschoven. 18 graden, 20 graden? In elk geval heerlijk warm.
De zoektocht naar de atb-route die Leiden met Zoetermeer verbindt, deed mij enkel bot vangen en dus werd het als vanouds het fietspad. De wind stevig op kop en daarmee een prettig vooruitzicht voor de retourrit. Lekker hard ook, nietsvermoedende woon/school-werk-fietsers met minstens de dubbele snelheid voorbij knallen.
Zoetermeer was onveranderd sinds het EK, gelukkig wel wat droger. Daar lekker rondgestuiterd, een agent op mtb-fiets warm gepraat voor deelname aan DH. Bovenaan de 'onneembare bult' nog een tijdje staan kletsen met de enige andere mtb-er op het parcours. Beide wel de top gehaald gelukkig. Later nog redder in nood gespeeld, want op een gegeven moment haalde ik die jongen in (hij stond stil!) en toen bleek dat z'n ketting gebroken was. Heb ik dat belachelijke zadeltasje toch niet voor niets aan de fiets hangen ;-)
Inmiddels had ik de bordjes van de route ondekt en dus de terugreis begonnen via de mtb-route... Nou ja, mtb? De eerste kilometers bestaan uit louter asfalt, veel bebouwing en wegen die gedeeld worden met veel te gehaaste automobilisten :-( . Op een gegeven moment wordt je dan toch het bos ingestuurd, bijna letterlijk. Ik stond meteen tot aan de naven in een soort moerasgrond geparkeerd. Reuzeleuk dat atb-en. Toch nog een tijdje doorgezet. Een belachelijk en uiterst bedacht en aangelegd paadje, kronkelend tussen bomen en kreupelhout. Goedbedoelde schansjes, maar geen sprongmogelijkheid, want geen snelheid. En dan mag je plots over een smalle strook gras evenwijdig aan de A4. Geen gewoon gras, maar zompig én ook gebruikt door paardenliefhebbers.
Sorry, wat zit ik te zeiken. Het parcours is natuurlijk een buitengewoon goedbedoeld initiatief van een aantal fanatieke bikers. En er zullen ongetwijfeld fietsers zijn die daar wel van genieten. Bovendien, het was zoals gezegd prachtig weer. Thuisgekomen ontdekte ik op mijn gezicht de contouren van mijn fietsbril :-)

reageren? klik hier!


 Gepost door Geert op 09-03-2010 om 10.11 uur:

Wintersport?

Afgelopen zondag heb ik samen met Wilte de MTB marathon Eerbeek gereden.
Prinsheerlijk op de heenweg. Wilte is namelijk trotse eigenaar van een bloedeigen Voiture! En wel een Datsun Sunny.
In stemmig hip wit, en niet onbelangrijk: met haak! Onderweg nog ingezegend met ruitensproeiervloeistof, deze Car is goed voor jarenlang bikeplezier!
Lekker gemotiveerd ingeschreven voor de max afstand: 70 kliks ’extreme’; moet kunnen…
Fris wel: de thermometer zakte vannacht naar een ijzige -8C en rond de klok van negenen lijkt naar niet héél veel bijgekomen.
Maar het zonnetje doet flink d’r best en kouder zal het vast niet worden.
En warm worden we ook van her deelnemersveld, dik duizend!
Gelukkig zijn de modderpoelen nu ijplateaus, dat scheelt weer een paar natte billen.
En goh, wat is het mooi hier zeg! Aanvankelijk dachten we nog dat we een uitgebreid rondje Posbank gingen doen, maar niets is minder waar!
Velden en paden die er nog maagdelijk bijliggen, bestaat dit nog?
De route is zeer goed uitgepijlt door ‘Last Gear’ uit Eerbeek.
Ook al die mensen die gevaarlijke oversteken bewaken: hulde
Echt genieten dit, af en toe rij je zowat alleen, geweldige uitzichten op de hei, zonnetje op de bol, Lente! Kom Maar!
Dat zonnetje op de bol helpt overigens niet veel, ondanks windstoppers, helmmutsen en wat al niet meer blijft het gewoon barkoudL
Tenen die er af lijken eraf te vallen bij W en hetzelfde bij G waar de vingers die geen gevoel meer doorgeven, de remhandels niet meer kunnen vinden, dan maar niet meer remmen.
Een behoorlijke domper is de bevoorrading : een verlept plakje peperkoek en een bekertje light sap is echt totaal ongeschikt.
En, “sorry het is op” kan ook echt niet…..(komt bij veel tochten voor trouwens)
Bij meer dan duizend man die €6 inleggen moet het toch mogelijk zijn om iets voedzaams en goeds aan te bieden?
Altijd zorgen dat je zelf gesmeerde boterhammetjes bij je hebt dus.
Ook een organisatorische aantekening is er te maken bij de locaties van de bevoorrading. Dwz, wáár op de route: het is echt niet handig dat de eerste na goed 10 k opdoemt en dat je vervolgens 25km moet doorbuffelen voor de volgende. Ook hebben we vaak geen idee waar we op de route zitten.
Maar verder niets dan hulde en lof der jury dus.
En o ja, dat is nog even spannend, er zitten hier en daar behoorlijke pittige klimmen in (met fotografen natuurlijk) Wilte krijgt het bij een van de afdalingen voor elkaar deze met een onvrijwillige salto mortale af te ronden.
Het ziet er spectaculair uit en dat is het volgens hem ook. Het loopt ook gelukkig goed af.
Leuk verrast worden we in de eindfase: heel lekker is het dat je opeens de Sunny van Wilte in het gras ziet staan als je denkt dat er nog minstens 10 km te gaan zijn.
Erwtensoep met kluif dan maar?(vega blijft onmogelijk blijkbaar)
Weggespoeld met een bruin biertje en wat ons betreft op naar een Prachtige Warme 8 maanden durende zomer!

reageren? klik hier!



 

Top
Steun Team Davey in de strijd tegen Duchenne